تبليغاتX
انجمن گروهی مهندسان کشاورزی ایران

انجمن گروهی مهندسان کشاورزی ایران

شناسايي يك گونه جديد خزه براي فلور ايران [ October 15, 2006 ]

ایسنا:پژوهشگران دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران و موسسه زيست شناسي سيستماتيك گياهي و جغرافياي گياهي دانشگاه Freie برلين آلمان موفق به گزارش گونه جديد Helodium blandowii از كوه‌هاي البرز در نزديكي روستاي ويسر (استان مازندران) شدند.
اين گونه جديد براي فلور خزه ايران گياهي نسبتا ستبر، در توده‌هاي انبوه زرد تا سبزكم رنگ با ساقه‌هاي اوليه بن زيستي و ساقه‌هاي ثانويه برافراشته مي‌باشد.

پارافيلياي روي ساقه‌ها و شاخه‌ها فراوان و به طور عميق به لب‌هاي كوچك بلند، نخي شكل و تك لايه‌يي مجزا شده است.
Helodium يك جنس كوچك و در عين حال از نظر ريخت شناختي متمايز است كه در مناطق مردابي يافت مي‌شود كه پيش از اين در تيره Tuidiaceae schimp و زير تيره Helodioideae M.fleisch قرار مي‌گرفت.
Tuidiaeae يك تيره خيلي بزرگ از خزه‌هاست كه ويژگي آن داشتن سلول‌هاي پاپيلوزي در برگ و فراواني پارافيلياست، البته اين تيره غير معمول و داراي برگ‌هايي با اشكال مختلف بوده و نياز فوري به توصيف مجدد دارد.
به گزارش ايسنا، Helodium blandowii يك تاكسون آهك دوست در مناطق پيرامون قطبي، با ويژگي بورآل- كوهستاني است كه در مناطق مردابي، تورب زارها، امتداد جوي‌هاي آب و حاشيه جاده‌ها در كناره‌هاي جنگلهاي مردابي مي‌رويد.
در اروپا اين گياه در انواع خاصي از تورب زارها و مرداب‌ها كه از نظر مواد غذايي متوسط تا نسبتا فقير هستند مي‌رويد، در عين حال اين گياه با از دست دادن بسياري از رويشگاه‌هايش، به شدت در معرض انقراض قرار گرفته است.


اين گونه از شمال، غرب و مركز اروپا و نيز ايسلند و گرينلند، جنوب غربي آسيا، شمال آسيا و آسياي مركزي و شرق آسيا و آمريكاي شمالي گزارش شده است.


گزارش حاضر از كوه‌هاي البرز به ميزان قابل توجهي دامنه انتشار شناخته شده فعلي اين گونه را در جنوب غربي آسيا گسترش داده و شكاف بين جمعيت‌هاي سيبريايي، چيني و مغولي را پر مي‌كند.


به گفته محققان Helodium blandowii تا حدودي شبيه Tuidiaeae است البته ساقه‌هاي آن در يك سطح به صورت شن و پر مانند هستند و با تعداد زيادي پارافيلياي منشعب، رشته‌اي و صاف پوشانده شده‌اند. هر چند رويشگاه‌هاي با تلاقي، پارافيلياي نمدي و سلول‌هاي برگ تك پاپيلوز، از ويژگي هاي بارز اين گونه محسوب مي‌شود

+ نوشته شده در  85/07/30ساعت 9:21  توسط مهندس شادی سپیدنام  | 

حل معماي قرمز شدن رنگ برگ درختان در پاييز [ October 22, 2006 ]

ایرنا:تحقيقات جديد دانشمندان نشان مي‌دهد رنگ قرمز برگ درختان در فصل پاييز ناشي از پيدايش ماده‌اي است كه در توت فرنگي، سيب سرخ و آلو نيز سبب جلوه رنگ قرمز در آنها مي‌شود.
به گزارش سايت اينترنتي "لايو ساينس"، محققان از سالها پيش موفق به شناسايي مولكولهايي شده بودند كه سبب پيدايش رنگ زرد و نارنجي در برگ گياهان در فصل پاييز مي‌شود، اما علت قرمز شدن برخي برگها همچنان به شكل يك معما باقي مانده بود.

با آغاز فصل پاييز، كاهش دما و كوتاه شدن طول روزها، فرايند توليد ماده سبزرنگ " كلروفيل" در برگها متوقف مي‌شود. كلروفيل ماده‌اي است كه گياه از آن براي جذب نور خورشيد و توليد انرژي استفاده مي‌كند و از آنجا كه اين ماده در برابر سرما آسيب‌پذير است، با كاهش دما در پاييز توليد آن نيز در گياه متوقف مي‌شود.
هنگامي كه با حذف كلروفيل رنگ سبز برگها از بين مي‌رود، رنگهاي زرد و نارنجي در آنها ظاهر مي‌شود. بر خلاف تصور عموم، رنگ زرد پيش از اين زمان نيز در برگها وجود داشته، اما سبز بودن برگها مانع از رويت آن مي‌شده است.
رنگهاي زرد و نارنجي به علت وجود ماده‌اي به نام "كارتنويد" (‪ (Carotenoid‬در برگها بوجود مي‌آيد كه رنگ نارنجي هويج نيز به علت وجود همين ماده‌است.
به گفته محققان سازمان جنگل‌باني آمريكا، رنگ قرمز برگ درختان در اثر پيدايش ماده‌اي ديگر به نام "انتوسيانينس"(‪ (Anthocyanins‬در برگهاست كه بر خلاف ماده نارجي رنگ "كارتنويد"، تنها در فصل پاييز در برگها بوجود مي‌آيد.

اين ماده كه سبب پيدايش رنگ قرمز در توت فرنگي، سيب سرخ و آلو نيز مي‌شود، در حقيقت مشابه يك ضدآفتاب عمل كرده و برگها را در برابر پرتوهاي مضر خورشيد محافظت مي‌كند و همچنين با خواصي مشابه ضد يخ، سلولهاي برگها را در برابر يخ زدگي محافظت مي‌كند و به علاوه داراي خواص آنتي‌اكسيدان نيز هست.

درختان معمولا ماده قرمز رنگ "انتوسيانينس" را در واكنش به شرايطي نظير يخ‌بندان، پرتوهاي فرابنفش، خشكسالي و همچنين شيوع قارچهاي گياهي توليد مي‌كنند.

از سوي ديگر، همين برگهاي قرمز مي‌توانند نشانه ناخوشي درخت نيز باشند. به طور مثال، قرمز شدن زودهنگام برگهاي يك درخت مثلا در ماه اوت و پيش از رسيدن پاييز، مي‌تواند نشانه ابتلاي درخت به بيماري‌هاي قارچي و يا زخمي شدن تنه آن باشد.

سوالي كه براي محققان وجود دارد اين است كه چرا گياهان درست زماني كه بايد خود را براي از دست دادن برگهايشان آماده كنند، انرژي مضاعفي را صرف توليد ماده قرمز رنگ "انتوسيانينس" در برگهايشان مي‌كنند.

به گفته "پال اسكابرگ" گياه‌شناس سازمان جنگل‌باني آمريكا، احتمالا گياهان تلاش مي‌كنند با توليد اين ماده قرمز رنگ، برگهاي خود را اندكي بيشتر حفظ كرده و پيش از برگريزان كامل، برخي مواد مورد نياز خود را با همين برگها بدست بياورند و از اين مواد براي رويش برگهاي جديد در فصل بهار استفاده كنند.

+ نوشته شده در  85/07/30ساعت 9:11  توسط مهندس شادی سپیدنام  | 

كشت پي در پي گياه كلزا، ضمن كاهش 30 درصدي محصول، آفات و بيماريها را افزايش مي دهد،
به گزارش خبرگزاري كشاورزي ايران(ايانا)- بر اساس پژوهشهاي انجام شده توسط محققان، كاهش 30 درصدي اين محصول در كشت پي در پي با كلزا و يا كتان اتفاق مي افتد،
همچنين افزايش بيماريها و آفات، عدم امكان مبارزه مطلوب. با علف هاي هرز بويژه علف هاي هم خانواده با كلزا و رقابت شديد كلزا هاي كاشت سال جديد با كلزاهاي باقيمانده از زراعت پيشين برخي از دلايلي است كه عدم كاشت پشت سرهم اين محصول را توصيه مي كند.
اشكال در برداشت به دليل ناهمرسي بوته ها با تاريخ سبز متفاوت و مشكل ريزش در حين برداشت از ساير دلايل است.

+ نوشته شده در  85/07/06ساعت 12:14  توسط مهندس شادی سپیدنام  |